Το κτίριο
Το κτίριο που άρχισε να κτίζεται το 1842, εντάσσεται στον πρώιμο νεοκλασικισμό, ο αρχιτέκτονας Θεόφιλος Χάνσεν όμως κατάφερε να «σπάσει» την αυστηρή συμμετρία με μια πιο ελεύθερη οργανική διάταξη των χώρων και με παράλληλη χρήση αναγεννησιακών μορφολογικών στοιχείων. Ήταν ένα συμμετρικό στις όψεις, με κλασικά στοιχεία όπως κίονες και περίστυλο, τριώροφο κτίριο ορθογωνικής κάτοψης, το οποίο είχε οικοδομηθεί για να αποτελέσει οικογενειακή κατοικία και έδρα της επιχείρησης του Έλληνα εμπόρου από την Τεργέστη Αντώνη Δημητρίου, πράγμα το οποίο βέβαια δεν συνέβη ποτέ. Το 1874, στο μέγαρο εγκαταστάθηκε το ιδρυθέν από το 1866 ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, που ως τότε στεγαζόταν σε άλλο κοντινό μέγαρο.
Διακοσμητικά στοιχεία κτιρίου
Το εργαστήριο Ανδρέας Ι. Ρήγος και συνεργάτες συνεργάστηκε με τον Κώστα Βουτσινά και τον Βασίλειο Κασσάνδρα για την ανακαίνιση του κτιρίου της Μεγάλης Βρετανίας το 1957.
Μπαλκόνι
Το σχέδιο βασισμένο σε αυτό του Θεόφιλου Χάνσεν έκανε ο Βασίλειος Κασσάνδρας. Το υλικό που χρησιμοποίηθηκε ήταν σίδηρος με επίστρωση ελαιοχρώματος απόχρωσης ματ σχεδίαση – κατασκευή έγινε από το εργαστήριο Ανδρέας Ι. Ρήγος και συνεργάτες.
Κιγκλίδωμα κεντρικού κλιμακοστασίου
Το κιγκλίδωμα κεντρικού κλιμακοστασίου χειρολισθείρας κιγκλιδώματος έγινε σε σχέδιο Βασίλειου Κασσάνδρα, Αρχιτέκτονα. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν ορείχαλκος με διαφανή προστατευτική επίστρωση συνθετικής ρητίνης (βερνίκι) επεξεργασίας ματ, σχεδίαση – Κατασκευή εργαστήριο Ανδρέας Ι. Ρήγος και συνεργάτες.
Εργαστήριο Ανδρέας Ι. Ρήγος και συνεργάτες
Το εργαστήριο του Ανδρέα Ρήγου από τον Πύργο της Τήνου έχει ήδη καθιερωθεί ως το καλύτερο σε όλη την Ελλάδα, με πλήρη μηχανολογικό εξοπλισμό ξεχωριστό σχεδιαστήριο και τους καλύτερους μαστόρους, εκπαιδευμένους εκεί από μικρή ηλικία. Ο Ανδρέας Ρήγος, συνεχιστής μιας παράδοσης τεσσάρων γενεών στο σίδερο, έγγονος του Χιάννη και γιος του Ιάκωβου, εξελίσσεται σε ιδιοφυή καλλιτέχνη του μεγάλου, οργανώνει από το 1932 εργαστήριο όπου τα πάντα σχεδιάζονται σε κλίμακα ένα προς ένα. Συνεργάζεται με τους πλέον όνομαστους αρχιτέκτονες εποχής του, όπως ο Ανδρέας πλουμιστός και ο Αναστάσιος Ορλάνδος, οι οποίοι είτε τους δίνουν την ιδέα και σπανιότερα το σχέδιο, είτε συνήθως, του τα αναθέτουν όλα εν λευκώ. Ο κατάλογος των έργων του καλύπτει όλη την Ελλάδα έργα κοσμικά, εκκλησιαστικά, μικρά και μεγάλα, έργα μνημειώδη, έργα που για να κατασκευαστούν χρειαστεί να επινοηθούν νέες μέθοδοι, καινοτόμες λύσεις, ευρεσιτεχνίες. Έργα που σήμερα δεν μπορούν να ξαναγίνουν.
Ιστορία Μεγάλη Βρετανία
Όταν ο Στάθης Λάμψας, με ξενοδοχειακές σπουδές στο Παρίσι, επιστρέφει με σκοπό να δημιουργήσει ξενοδοχείο εφάμιλλο των ευρωπαϊκών, το «Μέγαρο Δημητρίου», τώρα ιδιοκτησίας Σάββα Κέντρου, στεγάζει τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Το 1873, Λάμψας και Κέντρος συνεταιρίζονται και μετατρέπουν το Μέγαρο σε ξενοδοχείο που αρχίζει να λειτουργεί τον ίδιο χρόνο με το όνομα «Μεγάλη Βρετανία». Σε πέντε χρόνια η «Μεγάλη Βρετανία» ήταν ήδη το καλύτερο ξενοδοχείο της Εγγύς Ανατολής και, ως τους δεύτερους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906, είχε αποκτήσει πανευρωπαϊκή φήμη.
Ο Θεόδωρος Πετρακόπουλος, γαμπρός του Λάμψα, αναλαμβάνει το 1909 τη διεύθυνση του ξενοδοχείου. Επί των ημερών του αρχίζουν οι σταδιακές επεκτάσεις, ανάμεσά τους και η προσθήκη μιας νέας πτέρυγας στην οδό Πανεπιστημίου το 1930.
Το 1957 αποφασίζεται η κατεδάφιση της παλιάς πτέρυγας «Petit Palais» και η ανέγερση στη θέση της νέας πτέρυγας σε σχέδια του πολιτικού μηχανικού Κώστα Βουτσινά. Με τη νέα πτέρυγα, το ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρετανίας» θα περιλάμβανε συνολικά 401 υπνοδωμάτια.
Θεόφιλος Χάνσεν
Ο Θ. Χάνσεν (1813-91) γεννήθηκε και σπούδασε στην Κοπεγχάγη. Κατά την εννεαετή παραμονή του στην Αθήνα (1837-46) συνέθεσε την αρχιτεκτονική γλώσσα, που χαρακτήρισε την Αθήνα του 19ου αιώνα, είναι δηλαδή ουσιαστικά ο κύριος δημιουργός του Αθηναϊκού Νεοκλασσικισμού. Το 1859 συνέλαβε, με αφετηρία το κτήριο του Πανεπιστημίου, έργο του αδελφού του Χριστιανού, την λεγόμενη «Αθηναϊκή Τριλογία» -το συγκρότημα των κτηρίων του Πανεπιστημίου, της Ακαδημίας και της Βιβλιοθήκης- που αποτελεί το σημαντικότερο αρχιτεκτονικό σύνολο της χώρας μετά την Ακρόπολη. Σχεδίασε επίσης, το Αστεροσκοπείο, το Ζάππειο και αριθμό ανεκτέλεστων έργων.
Κώστας Βουτσινάς – Βασίλειος Κασσάνδρας
Βιβλιογραφία
Η έρευνα βασίζεται σε στοιχεία που βρέθηκαν ανάμεσα σε άλλα στα βιβλία Φλωράκης Α. , 2013, “Τα γύφτικα της Όξω μεριάς Τήνου σιδηρουργεία και σιδηρουργοί στο 19ο και 20ο αιώνα“, Αθήνα: Αδελφότητα των εν Αθήναις Τηνίων, Καραλή Μ., 2002, “Οι αγροτικές κατοικίες στην Εξωμεριά της Τήνου”, Αθήνα: Ποιτιστικό Τεχνολογκό Ίδρυμα ΕΤΒΑ, Συλλογικός τόμος, 1979, Εθνογραφικά, Αθήνα :Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Κορρές Μ., 1994, «Απο την Πεντέλη στον Παρθενώνα», Αθήνα: Μελισσα, Φλωράκης Α., 2018,“Παλιά λατομεία και σχιστήρια της Τήνου“ Αθήνα: ΠΙΙΟΠ, Συλλογικό τόμος, 2009 “Τετράδια Εξωμεριάς” Αθήνα: επιμέλεια έκδοσης Κώστας Δανούσης, Συλλογικό τόμος, 2009 “Μνήμες Πανόρμου” Αθήνα: επιμέλεια έκδοσης Κώστας Δανούσης, Συλλογικός τόμος, 2024 “Navigare necesse est τιμή στον Κώστα Δανούση”, Αθήνα: Αλελφότητα των εν Αθήναις Τηνίων, σε παραινέσεις και κατευθύνσεις των κυρίων Φλωράκη και Δανούση, σε σε εργασίες όπως αυτές του Ιάκωβου Ρήγου αλλά και σε συνεντεύξεις που διενεργούνται από την ομάδα του φορέα στο πλαίσιο του έργου Fe26 – “Σμιλεύοντας τη μνήμη”.
Περισσότερες πληροφορίες για το έργο ίχνη εδώ